La especie del mes: El santiaguiño

La especie protagonista de este mes es el santiaguiño (Scyllarus arctus), un crustáceo decápodo muy apreciado que acaba de iniciar su campaña de capturas, vigente hasta el 5 de enero.

Su nombre proviene de la forma de las espinas del dorso del caparazón, que recuerda la cruz de Santiago. De cuerpo aplanado y fuerte, presenta una coloración parda con tonos rojos y unas antenas anchas en forma de paleta.

Vive en fondos rocosos entre los 3 y 50 metros de profundidad y se pesca con nasas y trasmallos.

Su carne es delicada, de sabor fino e intenso.

Puedes ampliar la información aquí.

A especie do mes: O santiaguiño

A especie protagonista deste mes é o santiaguiño (Scyllarus arctus), un crustáceo decápodo moi apreciado que acaba de iniciar a súa campaña de capturas, vixente ata o 5 de xaneiro.

O seu nome provén da forma das espiñas do dorso do caparazón, que lembra a cruz de Santiago. De corpo aplanado e robusto, presenta unha coloración parda con tons vermellos e unhas antenas anchas en forma de paleta. Vive en fondos rochosos entre os 3 e 50 metros de profundidade e péscase con nasas e trasmallos.

A súa carne é delicada, de sabor fino e intenso.

Podes ampliar a información aquí.

Especie do mes: Longueirón vello

Este mes a especie protagonista é o longueirón vello (Solen marginatus). Trátase dun molusco bivalvo de cuncha alongada e brillante que destaca pola súa calidade e valor gastronómico. Presente nos fondos areosos e lamacentos das rías, captúrase principalmente a mergullo, e tamén a pé nas baixamares vivas. A técnica de extracción, individuo a individuo, é selectiva e sostible.

Cun baixo contido en graxa e rico en proteínas, vitaminas e minerais, o longueirón é unha excelente opción para unha dieta equilibrada. Na cociña, resulta versátil e saboroso, e admite múltiples elaboracións tradicionais.

Amplía aquí a información.

Especie del mes: Listado

El bonito listado (Katsuwonus pelamis) es un pez fusiforme y robusto, sin escamas, con el dorso azul oscuro. Presenta los flancos y el vientre plateados, adornados con un número de 4 a 6 bandas longitudinales oscuras que convergen hacia la cola.

Se alimenta activamente de peces, cefalópodos y crustáceos. Es una especie pelágica, gregaria y migratoria, que forma grandes bancos y se acerca a la costa en verano, momento en el que también es capturada por la flota artesanal gallega, que la pesca con artes de cerco y palangre.

En la cocina admite múltiples preparaciones, tanto a la brasa o a la parrilla, como con salsas tradicionales (escabeches o salsas de tomate) e incluso elaboraciones al estilo asiático.

Puedes ampliar la información aquí.

La especie del mes: el bogavante

El bogavante gallego (Homarus gammarus) es uno de los mariscos más apreciados por su calidad gastronómica. Vive en fondos rocosos de hasta 150 metros, aunque se encuentra sobre todo por debajo de los 40, y se captura de forma artesanal con nasas y, ocasionalmente, con artes de enmalle.

Es una especie de crecimiento lento y muy voraz. Se alimenta de cefalópodos y pequeños peces, y destaca por su alto valor nutricional: aporta proteínas, Omega-3, vitaminas del grupo B y minerales como fósforo, zinc y selenio.

Se comercializa fresco y se consume principalmente en los meses de verano. Cocido, a la plancha o en arroces, el bogavante gallego es sinónimo de sabor a mar.

Puedes ampliar la información aquí.

A especie do mes: o lumbrigante

O lumbrigante galego (Homarus gammarus) é un dos mariscos máis prezados pola súa calidade gastronómica. Vive en fondos rochosos de ata 150 metros, aínda que se localiza sobre todo por debaixo dos 40, e captúrase de forma artesanal con nasas e, ocasionalmente, con artes de enmalle.

É unha especie de crecemento lento e moi voraz. Aliméntase de cefalópodos e pequenos peixes, e destaca polo seu alto valor nutricional: achega proteínas, Omega-3, vitaminas do grupo B e minerais como fósforo, zinc e selenio.

Comercialízase fresco e consúmese principalmente nos meses de verán. Cocido, á prancha ou en arroces, o lumbrigante galego é sinónimo de sabor do mar.

Podes ampliar a información aquí.

Especie del mes: Congrio

El congrio (Conger conger) es una especie de pez anguiliforme presente en las costas gallegas, donde habita en fondos rocosos, escondido entre grietas y piedras. Su captura se realiza mediante técnicas artesanales como el palangre y la línea.

Se alimenta de cefalópodos y pequeños crustáceos, lo que le confiere una carne sabrosa, especialmente apreciada en la cocina tradicional. La parte delantera se utiliza en caldeiradas, guisos y empanadas, mientras que la trasera, más espinosa, es ideal como base para caldos.

Se comercializa fresco y destaca por su alto valor nutricional: bajo en grasas saturadas y rico en proteínas, vitaminas y minerales esenciales. Amplía la información aquí.

Especie do mes: Congro

O congro (Conger conger) é unha especie de peixe anguiliforme presente nas costas galegas, onde habita en fondos rochosos, agochado entre fendas e pedras. A súa captura realízase mediante técnicas artesanais como o palangre e a liña.

Aliméntase de cefalópodos e pequenos crustáceos, o que lle confire unha carne saborosa, especialmente apreciada na cociña tradicional. A parte dianteira emprégase en caldeiradas, guisos e empanadas, mentres que a traseira, máis espiñenta, é ideal como base para caldos.

Comercialízase en fresco e destaca polo seu alto valor nutricional: é baixo en graxas saturadas e rico en proteínas, vitaminas e minerais esenciais. Amplía a información aquí.

La especie del mes: El Rodaballo

El rodaballo (Scophthalmus maximus) es un pez bentónico, plano y asimétrico, con una excelente reputación en la gastronomía gallega por la calidad y el sabor de su carne. Habita fondos arenosos hasta los 150 m de profundidad y se reproduce entre la primavera y el verano. La flota artesanal gallega lo captura con artes de enmalle y anzuelo, principalmente entre marzo y agosto.

Puede prepararse al horno, a la plancha, en caldeirada o guisado. Es uno de los pescados más apreciados de nuestra cocina por su textura fina y sabor delicado.

Puedes ampliar la información aquí.

A especie do mes: a peneira

A peneira (Haliotis tuberculata) é un molusco gasterópodo coa cuncha en forma de orella, de cor parda escura, cunha espiral pequena e unha última volta notablemente grande. A cuncha é resistente, co interior nacarado e sete orificios dispostos en liña.

Habita sobre substratos rochosos, desde o intermareal inferior ata profundidades superiores aos 40 m, aínda que é máis abundante entre os 3 e os 10 m de profundidade. En Galicia, distribúese pola zona media e externa das rías. Aliméntase principalmente de macroalgas e microalgas.

Podes ampliar a información aquí.